در حسرت وصل

راهيان صبح رهايي رسيد                     راويان فتح نهايي رسيد

از پي سوداي عشق اندر سحر            كرده تسبيح آويزان اندر كمر

بين سعادت را چون بزمي زيباست        سالكان ره، در فيض خداست

عشق را گفتم ميا در بحر دل                مي‌شوي غرقاب اندر ناي گل

او بگفت و عشق و گل‌ممزوج نيست    اتحاد بين آن دو، عارضيست

ور نه در آخر همه بهر هبوط                   عشق در اوج گل اندر سقوط

رازهاي پر اثر قلب بشر                        ساز و ناي وشور وشر قلب بشر

شعلة خون از جگرها سبز شد              وز رياضت طالب صد فيض شد

فيض اگر خواهي سوي ميخانه رو         عشق اگر خواهي تند وديوانه رو

عشق اگر خواهي برو مجنون شو         در رثاير عقل جگر خون شو

عقل اگر باشد آنجا عشق نيست          عشق گرباشد كه آن بي‌رزق‌نيست

سالكان معرفت غلتيده‌اند                     سجدة نعمت به حق سائيده‌اند

شب قدر روز وصل و جان من                 وصلت عاشق با جانان من

باد مبارك اين رسيدن با جانان                روز محشر پيش شاه انس و جان

                          قربانعلي هادي(صهبا سهيل)

/ 1 نظر / 15 بازدید
ميترا وكيلي

شعر عالي گفته‌اي ولي منظور از عنوان را نفهميدم